Ary Scheffer (1795-1858)

Guillaume Apollinaire (1880-1918) & Cees Buddingh' (1918-1985)

Complainte d'Ary Winterdagen zoals deze Lage luchten grijs en grauw Kruin bedekt met witte vlokken Plein van stilte, brug van kou Onder mijn sokkel verzin ik de Seine Ponts de Paris zo lang geleden Van 't licht Parijs naar 't donker Dordt Kees wachtte altijd hier op Stientje Schemer tot het nacht weer wordt Vienne la nuit sonne l’heure Ik blijf hier staan, ijdel charmeur Winterdagen zoals deze Schimmen vluchten over 't plein Snel naar huis, dan gauw naar binnen Ergens, maar niet buiten zijn Onder de Tolbrug stroomt de Seine Ponts de Paris zo lang geleden Van 't warm Parijs naar 't ijzig Dordt Stad waar 't vuur van Kees voor Stientje Zonder kachel nooit iets wordt Laat nachten komen, uren van sleur Les jours s'en vont, je demeure Winterdagen zoals deze Hutspot, dat zou lekker zijn Aai van de Beurs Mossjeu Sjeffère Tolbrug de Mart la Bourse dit plein Sloom stroomt de Seine in de Noord Ponts de Paris, brugplein van Scheffer Van 't wuft Parijs naar 't ernstig Dordt Kees kust zijn Stientje, Ary huivert Hé, geen vleermuizen meer sinds kort Laat nachten komen, uren van sleur Ik blijf hier staan, ijdel charmeur

Standbeeld van Ary Scheffer

Le Pont Mirabeau Sous le pont Mirabeau coule la Seine Et nos amours Faut-il qu’il m’en souvienne La joie venait toujours après la peine. Vienne la nuit sonne l’heure Les jours s’en vont je demeure Les mains dans les mains restons face à face Tandis que sous Le pont de nos bras passe Des éternels regards l’onde si lasse Vienne la nuit sonne l’heure Les jours s’en vont je demeure L’amour s’en va comme cette eau courante L’amour s’en va Comme la vie est lente Et comme l’Espérance est violente Vienne la nuit sonne l’heure Les jours s’en vont je demeure Passent les jours et passent les semaines Ni temps passé Ni les amours reviennent Sous le pont Mirabeau coule la Seine Vienne la nuit sonne l’heure Les jours s’en vont je demeure Guillaume Apollinaire (1880-1918) uit: Alcools, 1913